Jean Nies

bergland-3

Bergland

JEAN NIES (1924 – 2018)

Een leven lang schilderen, tekenen en gedreven met kunst bezig zijn.

Dat is het voorland voor kleine Jean bij zijn vader achter op de fiets door de Peel. Vaders passie voor vlinders, voor fladderende pracht en schoonheid. Dansende bewegingen, geheimzinnige kleuren en patronen.
Over bospaden, langs bomen, struiken, bloemen en planten. Slootjes met kikkers. Geuren, vogelgeluiden, zoemende insecten. Wolken of een blauwe lucht. De deinende rug van de fietsende vader………..
                      Hier wordt de basis gelegd voor de schilder Jean Nies.  

Kiezen voor de kunst was een zwaar bestaan.

Pogingen om de beweging van de aarde te vertalen in elementaire vlakken en lijnen.

In 1963 verklaart Jean: ‘Ik ga als schilder niet uit van een verhaal maar van een begin, van ruimte en tijd. Ik ben de expressief-romantische sfeerschilderingen te boven en houdt me bezig met het overwogene, het bouwende. Ruimte en tijd fascineren me, alles ervan is afhankelijk. Ik geef dus geen momentopname, maar een doorbroken vlak, waarin ik diverse gelijktijdige situaties aangeef. Tijd is een vreemd begrip, het is een onderwerp om te schilderen. De veranderde wereld roept een veranderende verbeelding op. Hierin is alles opgenomen, de schok om de dood van Kennedy, de twist, het lawaai van de straaljagers, de vreugde van mijn kinderen. Het heeft allemaal een enorme invloed.’

‘Een boom moet je eerst leren kennen alvorens hem te schilderen’, was het instemmende antwoord van Picasso, die tekeningen van Jean tijdens een toevallige ontmoeting onder ogen kreeg.

Een betere kritiek was niet mogelijk. Het gewetensonderzoek waaraan Nies zichzelf in de jaren 1967-1973 onderwierp, de jaren die hij thans zijn midlifecrisis periode noemt, hield bovendien nauw verband met zijn eerdere besluit om middels commerciële activiteiten zijn financiële en artistieke onafhankelijkheid te waarborgen. In 1970-1971 werd een oude champignonkwekerij in Eersel verbouwd tot  galerie ‘De Ruimte’. Aanvankelijk een galerie voor moderne kunst, bracht Nies daar voornamelijk kunstenaars uit Brabant zoals Hans van Hoek, Johan Lennarts, Theo Kuypers en Johan Claassen voor schilderen was in die jaren nauwelijks of geen tijd meer……………….?

Schilderen is voor Jean Nies zijn leven lang een geheime spanningsbrug tussen mens en natuur geweest, in haar meest essentiële verschijningsvormen.

Jean Nies behoorde tot de initiatiefnemers van de Eindhovense stichting tot exploitatie van een nieuwe expositieruimte voor moderne beeldende kunstenaars uit Brabant en daarbuiten (dat streven leidde tot ‘De Krabbedans’).