Wia Bouma

Natuur is voor Wia Bouma een grote inspiratiebron. Aandacht voor het landschap en de natuur betekent voor haar ook aandacht voor de natuur in de mens zelf, de seizoenen als ritme in het menselijk leven. Over haar benadering van het landschap merkt zij op: ”Als ik buiten ben verwonder ik mij altijd weer over dat bijzondere vermogen van het landschap om iets innerlijks te te reflecteren”.

Wia schildert vooral’ “lege” landschappen. “In de landschappen speelt de mens geen enkele rol, behalve dat er soms nog een eenvoudig dak van een huis te zien is of een verlaten pad. Die summiere aanwijzingen zetten de toeschouwer weer met beide benen op de grond. De aanduiding van een sfeer is haar genoeg, wat resulteert in waterige en lommerrijke gebieden waarbij de horizon in de nevel wordt opgeslokt. Het is meer een spel van licht en schaduw met doorkijkjes naar het onzichtbare” Marije Bouman F.D. juni 2016

tbv-kk-nr-3

 

tbv-kk-nr-4